2021

นับถอยหลังทุกวัน... หลับตาก่อนนอน ผมก็นึกว่าพรุ่งนี้จะได้ตื่นขึ้นมาหรือเปล่า? เตรียมใจไว้เสมอสำหรับเหตุการณ์ร้ายและภัยพิบัติใด ๆ ที่จะเกิดขึ้นในอนาคตอันใกล้นี้...

คิดถึงเมื่อตอนไปเวียดนาม ผมได้เยือนพระเจดีย์ An Quang สถานที่ซึ่งพระ Thieh Ouang Duc ออกเดินทางไปยังจัตุรัสบนถนน Phan dinh Phung ในไซง่อน เพื่อประท้วงด้วยการเผาตัวเองเมื่อวันที่ ๑๑ มิถุนายน ๒๕๐๖

คนเช่นนี้คือวีรบุรุษผู้กำหนดวันตายให้กับตัวเองอย่างไม่หวาดหวั่น....

แต่บางครั้งความตายและการพลัดพรากก็มาถึงกับผู้คนโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว  ผมคิดถึงพี่อาลี ผู้จากไปด้วยอาการภาวะหัวใจล้มเหลว (Congestive Heart Failure) หลังจากที่เราได้พบกันที่กรุงเทพฯ ก่อนหน้านั้นไม่นาน....

ทุกวันนี้ผมก็ยังไม่แน่ใจว่าจะมีโอกาสได้กลับไปบังกลาเทศเพื่อเคารพศพพี่อาลี ก่อนที่ตัวเองจะจากโลกนี้ตามไปเช่นกัน เมื่อวานนี้ผมไปพบแพทย์ที่โรงพยาบาลห้างฉัตร คุณหมอวัลลภบอกว่าไตผมดี น่าจะมีอายุยืนยาว ผมกลับไม่เชื่อเช่นนั้น เพราะคาดว่าภัยพิบัติจะมายังโลกในไม่ช้านี้....

ผมติดตาม Planet X News รับข่าวสารจาก Scott C'one มาได้ระยะนึงแล้ว เห็นเค้าเฝ้าติดตามการเคลื่อนไหวและการเปลี่ยนแปลงรอบ ๆ ดวงอาทิตย์มาอย่างต่อเนื่อง...

เมื่อวานนี้ Scott นำภาพสิ่งที่เขาได้เห็นมาโพสต์เตือนภัย...

เขียนว่า "Deny it if you want and if you do, you're just fooling yourself."  ผมแสดงความคิดเห็นไปว่า "From Lampang, Thailand, I do not deny it, Scott, believe that something frightening would be coming to Earth soon."

มีคนตอบกลับมาว่า "2021"  หุหุ ปีหน้านี้แย้ว!!

สี่ปีที่เค้าท์ดาวน์

เช้าตรู่วันที่ ๑๓ เมษายน ๒๕๕๙...  ออกจากเมืองอุดมไชย สปป.ลาว ผมปั่นจักรยานพับมาบนทางหลวงหมายเลข 4A มุ่งหน้าสู่เมืองหงสา

ต้องเผชิญกับความสูงชันของเส้นทางผ่านเทือกเขา ความหิวกระหายเมื่อขาดน้ำและอาหาร รวมทั้งสูดอากาศที่มีมลภาวะจากการเผาป่า ดังได้เขียนเล่าไว้แล้วใน The unforgettable ride 

โชคดีได้พบคนลำพูน ๒ คน คืออาจารย์จัตุรัสและเพื่อนทนาย ซึ่งขับรถปิกอัพผ่านมาเจอตาแก่เมืองรถม้าแล้วช่วยให้เดินทางกลับถึงบ้านที่ห้างฉัตรได้ก่อนกำหนด

กาลเวลาผ่านไปเร็วไวยิ่งนัก!  เย็นวันนี้ผมมีโอกาสได้พบกับชายใจดี ๒ คนที่เคยช่วยผมเมื่อ ๔ ปีที่แล้วอีกครั้ง อาจารย์จัตุรัสและเพื่อนทนายขี่จักรยานยนต์แวะมาเยี่ยมถึงบ้าน...

เป็นการได้รวมตัวกันอีกครั้ง (reunion) ของชายสูงวัย ๓ คน...

ทำไมผมถึงได้คิดว่าเค้าท์ดาวน์มา ๔ ปีแล้ว?  เมื่อเริ่มนับถอยหลัง (countdown) ก็หมายความว่าผมตระหนักแล้วว่า ชีวิตต่อจากนี้ไปทุกอย่างล้วนเสื่อมถอย มีหลายครั้งที่ผมบอกตัวเองว่าความตายไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวเลย! 

มาพบกันวันนี้เราก็แก่ลงไป แม้ว่าจะยังมีฝันอยู่บ้าง แต่ก็เป็นแค่เพียงการใช้ชีวิตบั้นปลายให้คุ้มค่าเท่าที่ทำได้ การเดินทางท่องเที่ยวเป็นอีกหนึ่งกิจกรรม เพื่อนทนายมากับรถคันแดง...

อาจารย์จัตุรัสมากับเจ้าสีนิล...

เห็นขวดน้ำที่อยู่หน้ารถ ผมคิดถึงวันที่อาศัยมากับรถปิกอัพของอาจารย์จัตุรัส เมื่อผมต้องเรียกขอน้ำดื่มเพื่อดับกระหาย...

คุยกับเพื่อนผู้มาเยือนเกี่ยวกับ final trip ผมพูดถึงความคิดที่จะยุติการเดินทางอันยาวไกลแล้วทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างลงในปล่องภูเขาไปในอินโดนีเซียหรือนิวซีแลนด์ 

เจษฎา บัวบาล ได้เขียนไว้ในเว็บประชาไทในบทความเรื่อง "การฆ่าตัวตายไม่ใช่เรื่องเลวร้าย" ว่า...

พระอรหันต์และโพธิสัตว์ฆ่าตัวตายแล้วถูกยกย่อง

ใน วักกลิสูตร (สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค ข้อ 215-221) พระวักกลิได้ป่วยหนักและทรมานมาก จึงบอกให้พระช่วยนิมนต์พระพุทธเจ้ามาเยี่ยม พระองค์ได้เทศน์เรื่องขันธ์ห้าไม่เที่ยง เป็นทุกข์และไม่ใช่ตัวตนให้ฟัง ซึ่งพระวักกลิก็เห็นด้วยและบอกว่า ตนเข้าใจในสิ่งนั้น จนไม่มีความยึดติดผูกพันธ์กับร่างกายนี้ แต่กระนั้น อาการปวดก็ไม่ได้ลดลง พระพุทธเจ้าตรัสว่า “อย่ากลัวเลย ความตายอันไม่ต่ำช้าจะมีแก่เธอ” หมายถึง เมื่อตายไปจะไม่ตกนรกหรืออบายภูมิแน่ อาจเพราะพระองค์มั่นใจว่าพระวักกลิไม่ยึดติดในขันธ์นี้แล้ว
สุดท้ายพระวักกลิก็เลือกจะจบชีวิตด้วยเองด้วยการฆ่าตัวตาย และพระพุทธเจ้าก็ตรัสรับรองว่า วักกลิจะไม่ไปเกิด เพราะเขาบรรลุธรรมและนิพพานแล้ว เช่นเดียวกับพระฉันนะ ที่ฆ่าตัวตายเพื่อหนีความเจ็บป่วย แต่ก่อนตายท่านมีความกลัวมาก ท่านได้ใช้สติพิจารณาความกลัวจนเกิดความเข้าใจว่าความกลัวก็เป็นของไม่เที่ยง เป็นทุกข์และไม่มีตัวตน ท่านจึงได้บรรลุธรรมไปก่อนตายนั่นเอง การฆ่าตัวตายของพระวักกลิและฉันนะจึงไม่ได้รับการตำหนิ เพราะท่านถูกทำให้เชื่อว่า เป็นพระอรหันต์ แม้ตายก็ไม่เกิดใหม่แล้ว

ojs.mcu.ac.th เขียนว่า...

การฆ่าตัวตายเป็นข้อเท็จจริงที่สามารถพบได้ในทุกสังคมในโลกนี้ ทั้งในอดีตและปัจจุบัน และศาสนาทุกศาสนายืนยันว่า การฆ่าตัวตายเป็นพฤติกรรมที่ไม่ควรทำและผิดศีลธรรม โดยเฉพาะพระพุทธศาสนา พระองค์ตรัสว่า “กิจฺโฉ มนุสฺสปฺปฎิลาโภ การได้เกิดเป็นมนุษย์เป็นสิ่งยากยิ่ง” ฉะนั้นมนุษย์ควรรักษาชีวิต เพื่อพัฒนาตนเองไปสู่เป้าหมายสูงสุด

romyenchurch.org เขียนว่า...

พระคริสตธรรมคัมภีร์มีพระบัญญัติว่า "อย่าฆ่าคน" ไม่ว่าจะฆ่าตัวเองหรือฆ่าผู้อื่น ชีวิตมาจากพระเจ้า พระเจ้าเป็นเจ้าของชีวิต ฉะนั้นเราไม่มีสิทธิ์ที่จะทำลายมัน...

isranews.org เขียนว่า

การฆ่าตัวตายถือเป็นบาปใหญ่และถือเป็นหายนะที่มนุษย์พึงหลีกเลี่ยง คัมภีร์กุรอานได้กล่าวเตือนสติมนุษย์ความว่า “...และพวกเจ้าจงอย่ายื่นมือของพวกเจ้าเข้าไปสู่ความหายนะ...” (อัลกุรอาน 2:195)

(ขอขอบคุณที่มาของทุก ๆ ข้อมูล)

 

อีก ๔ ปี...ผมจะมีโอกาสได้มายืนอยู่หน้าบ้านห้างฉัตร รอรับเพื่อน ๆ สูงวัยที่แวะมาเยือนเช่นนี้อีกหรือเปล่า?

ภูเขาไฟโบรโม (Gunung Bromo) อินโดนีเซีย

ร้านเดอะบุ๊คตั้งอยู่ใกล้ ๆ กับสุสานคริสตจักรเด่นดำรงธรรมซึ่งมีเพื่อนของผมบางคนฝังร่างอยู่ที่นั่น...

ดูเหมือนว่ากำลังจะพูดเรื่องความตายในบล็อก countdown อีกแล้ว ไม่ถึงขั้นนั้นครับ อยากคุยเรื่องร้านหนังสือมือสองมากกว่า แต่ก็เชื่อมโยงกัน ผมจำไม่ได้แล้วว่าเข้าร้านหนังสือใหญ่ ๆ อย่างพวก DK ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ ช่วงหลังมานี้มีแต่ร้านหนังสือมือสองเท่านั้นที่พอจะแวะเยือนได้ เมื่อปีที่แล้วได้หนังสือมา ๒-๓ เล่มพอให้อาหารกับสมองที่หิวโหยได้ เล่มหนึ่งคือ "ไกลดวงตา ใกล้ใจ" 

หนังสือราคา ๓๙ บาทจากร้านมือสอง มีตราประทับของห้องสมุดพื้นบ้านย่านเวียงเชียงใหม่  creativemove.com กล่าวว่า...

ห้องสมุดฟื้นบ้านย่านเวียงเชียงใหม่ ตั้งอยู่บริเวณด้านหลังของหอศิลปวัฒนธรรมเมืองเชียงใหม่หรือหลังอนุสาวรีย์สามกษัตริย์ เปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ ๑ ธันวาคม ๒๕๕๕ ให้ทั้งชาวเชียงใหม่และนักท่องเที่ยวเข้าใช้บริการโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย โครงการฯ เชื่อว่าห้องสมุดดี ๆ สามารถช่วยสร้างเมืองและสังคมดี ๆ ให้เกิดขึ้นได้ ห้องสมุดเริ่มต้นด้วยเงินทุนศูนย์บาท กับแนวคิด A book I like for the city I love เปิดรับบริจาคหนังสือที่ใครก็ได้ ให้หนังสืออะไรก็ได้ที่ชอบมาเป็นส่วนหนึ่งของห้องสมุด... 

ไม่ทราบว่าหนังสือที่มีผู้มอบให้ห้องสมุด มาอยู่ในร้านหนังสือมือสองได้อย่างไร? จริง ๆ แล้วเนื้อหาสาระในรูปเล่มเหมาะมือนั้นยังน่าสนใจอยู่ อีกทั้งให้ความรู้ที่กว้างไกล แต่ทำไมจึงไม่ถูกจัดให้อยู่ในห้องสมุดต่อไปอีกนาน ๆ?   ดูจากลายมือของพี่แดง (ผู้ซื้อมอบให้คุณแป้มและคุณต้อมเมื่อเดือนพฤศจิกายน ๒๕๔๖) ก็รู้ว่าเป็นนักเดินทางและนักอ่านผู้มีความรู้ ในส่วนของชื่อภาษาอังกฤษ ท่านยังช่วยแก้ไขคำว่า A Far ให้เป็น Afar

ในพจนานุกรมให้ความหมาย "afar" ว่า...

A·far  (ä′fär)
n. pl. Afar or A·fars
1. A member of a people of Djibouti, Eritrea, and Ethiopia.
2. The Cushitic language of the Afar.
adv.
From, at, or to a great distance: saw it afar off; traveled afar.
n. A long distance: tales from afar.

คำว่า Far น่าจะเอามาใช้เป็นคำนาม (noun) ได้กระมัง???  เหมือนกับประโยคที่ว่า "Wichai said that the cabinet under 84,000-brain-cell Prayuth has made the gap between the rich and the poor become wider and wider!"  ผมก็ยังสงกะสัยอยู่เหมือนกัน??  วานกูรูผู้รู้จริงช่วยบอกหน่อย...

บทความน่าอ่านมีมากมาย...ผมชอบคำนำที่ว่า

ความรู้ก็คือการเดินทาง คือความแตกต่าง ความรู้ทางวิทยาศาสตร์คือความห่างระหว่างสิ่งที่ปรากฏกับตาเรา กับกฏเกณฑ์ภายในของสรรพสิ่งที่อยู่ลึกลงไป ความรู้ทางวัฒนธรรมของเราก็คือระยะห่างระหว่างวัฒนธรรมหรือความแตกต่างระหว่างวัฒนธรรมนั่นเอง ผู้คนจะรู้สึกว่า ยิ่งได้เรียนรู้วัฒนธรรมที่มีระยะห่างจากของตนเท่าไน ก็ยิ่งจะน่าตื่นเต้น เร้าใจ (exoticness) ยิ่งสะสมความต่างทางวัฒนธรรมได้มากเท่าใด ก็เหมือนได้เรียนรู้วัฒนธรรมต่าง ๆ เหล่านั้นมากยิ่งขึ้น.... 

เอาละทีนี้ก็แวะมาเรื่องความตายหน่อย เพื่อให้เข้ากับบล็อก countdown  ในหัวข้อเรื่อง "จุดหมายในกลางทาง"  (หน้า ๑๙) เขียนว่า...

ผมยืนตัดสินใจอยู่นานว่าจะเดินวนรอบปากปล่องภูเขาไฟดีหรือไม่    ปากปล่องภูเขาไฟโบรโมกว้างพอดู ด้านที่อยู่ตรงกันข้ามมองเห็นอยู่ไกลลิบ บางตอนอาจเดินได้สบาย ๆ แต่ทางเดินบางช่วงก็เล็กและแคบสำหรับการเดินเรียงเดี่ยวเท่านั้น สองข้างทางลาดชันพอที่จะเรียกได้ว่าเหว ข้างซ้ายยังพอทำเนา แต่ด้านขวามือนั้นทอดลงลิบลิ่วไปสู่ปล่องภูเขาไฟเบื้องล่างที่ปล่อยควันโขมงสีเทากลิ่นฉุนเฉีย เมื่อวันก่อนฝนก็ตกหนัก ทำให้ไม่มั่นใจว่าพื้นหยุ่น ๆ ของเถ้าภูเขาไฟที่เหยียบย่างอยู่จะถล่มลงไปเมื่อใด และก็คงไม่ง่ายนักที่จะปีนขึ้นมาใหม่...

ผมเคยบอกกับเพื่อนที่ป่าซางว่า วันนึงจะไปโดดปล่องภูเขาไฟที่นิวซีแลนด์หรือไม่ก็อินโดนีเซีย ภูเขาไฟโบรโม (V) ที่ยังไม่หลับใหลนั้นอยู่ในชวาตะวันออกของอินโดนีเซียครับ

ภาพประกอบจากหนังสือ "ไกลดวงตา ใกล้ใจ"

วิกิพีเดีย กล่าวว่า...

เขาโบรโม (อินโดนีเซีย: Gunung Bromo) เป็นภูเขาไฟตั้งอยู่ในอุทยานแห่งชาติโบรโมเติงเกอร์เซอเมรู เป็นส่วนหนึ่งของมวลเขาสูงเติงเกอร์ในจังหวัดชวาตะวันออก ประเทศอินโดนีเซีย ยอดภูเขาไฟนี้มีความสูง 2,329 เมตร ซึ่งไม่ได้เป็นยอดเขาที่สูงที่สุด แต่เป็นแหล่งท่องเที่ยวยอดนิยมของนักท่องเที่ยว เนื่องจากความสูงไม่มากนัก และเดินทางถึงยอดเขาได้โดยง่ายชื่อ โบรโม มาจากตัวสะกดในภาษาชวาของคำว่า "พรหม" ซึ่งเป็นพระนามของเทพเจ้าในศาสนาฮินดู ในเดือนธันวาคมของทุกปีจะมีเทศกาล Yadnya Kasada ชนชาวพื้นเมืองจะเดินเท้าขึ้นไปบนปากปล่องภูเขาไฟ และประกอบพิธีเซ่นไหว้เทพเจ้าโดยการโยนอาหาร ดอกไม้ และสัตว์บูชายัญลงในแอ่งภูเขาไฟเขาโบรโมเป็นภูเขาไฟที่ยังไม่ดับ การปะทุครั้งล่าสุดเกิดขึ้นใน พ.ศ. ๒๕๔๗ และตั้งแต่ช่วงปลาย พ.ศ. ๒๕๕๓ ต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน

สักวันหนึ่งอาจได้ไป countdown ที่นั่น หุหุ

Ace in the Hole

ถ้าคุยเรื่องของโบราณ หนังเก่า เกิดแก่เจ็บตาย รวมทั้งการพลัดพรากจากกัน... ผมขอนำมาไว้ในบล็อก Countdown นะครับ

ดาวน์โหลดภาพยนต์เก่าปี 1951 เรื่อง  Ace in the Hole (1951) มาเปิดดู ๒ รอบ ผมเพิ่งจะทราบว่าผู้แสดงนำคือ Kirk Douglas ได้จากโลกนี้ไปด้วยวัย ๑๐๓ ปี เมื่อวันที่ ๕ ก.พ. ที่ผ่านมานี้เอง...

Kirk Douglas เป็นดาราซึ่งผมชื่นชอบอีกคนนึง เคยดู Spartacus (1960) ที่เชียงใหม่ตอนเป็นหนังโรง ผมจำไม่ได้ว่าเป็นศรีนครพิงค์หรือสุริวงศ์

วิกิพีเดียให้ข้อมูลว่า...

เคิร์ก ดักลาส เกิดเมื่อวันที่ ๙ ธันวาคม ๒๔๗๙ เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน โปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ เป็นที่จดจำได้ตรงรอยแยกที่คาง เสียงแหบและห้าว เขาเป็นบิดาของนักแสดงฮอลลีวูด ไมเคิล ดักลาส ด้วย ยังถูกจัดอันดับโดยสถาบันภาพยนตร์อเมริกันในอันดับ ๑๗ ของนักแสดงยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล... 

ภาพยนต์เรื่องแรกของพระเอกคางบุ๋ม  Kirk Douglas คือ The Strange Love of Martha Ivers  (1946)

ไมเคิล ดักลาส (Michael Douglas) ลูกชายได้โพสต์ใน Instagram ว่า...

It is with tremendous sadness that my brothers and I announce that Kirk Douglas left us today at the age of 103. To the world, he was a legend, an actor from the golden age of movies who lived well into his golden years, a humanitarian whose commitment to justice and the causes he believed in set a standard for all of us to aspire to.

ที่มา rogersmovienation.com

Ace in the Hole  เป็นภาพยนต์ขาวดำปี ๒๔๙๔ ที่น่าดูมาก ผมอยากให้เพื่อน ๆ ได้ดูจัง...

รายละเอียดของภาพยนต์เรื่องนี้อยู่ใน วิกิพีเดีย เข้าไปอ่านได้ สำหรับผมคงจะคุยถึงสิ่งที่ได้จากการดูเท่านั้น สมัยนี้ง่ายที่จะค้นหาคำตอบที่สงสัยได้จากทางอินเทอร์เน็ต ข้อแรกคือ ความหมายของชื่อภาพยนต์ที่ว่า Ace in the Hole ก่อนเลย   The American Heritage® Dictionary of Idioms โดย Christine Ammer กล่าวว่า...

ace in the hole - A hidden advantage or resource kept in reserve until needed, as in The prosecutor had an ace in the hole: an eyewitness. The term comes from stud poker, where each player is dealt one card face down-the so-called hole card-and the rest face up. Should the hole card be an ace, the player has a hidden advantage. Hole here simply means "a hiding place." In the 19th-century American West, the expression was used to refer to a hidden weapon, such as a gun concealed in a shoulder holster. By the 1920s it had become a metaphor for any surprise advantage or leverage.

จากนั้นก็มาดูชื่อเมืองและตำแหน่งซึ่งปรากฏในภาพยนต์ คือ Albuquerque ซึ่ง วิกิพีเดีย กล่าวว่า...

แอลบูเคอร์คี เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐนิวเม็กซิโก ตั้งอยู่กึ่งกลางของรัฐ ใกล้กับแม่น้ำริโอแกรนด์ มีประชากร 521,999 ในปี 2008 เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 34 ของสหรัฐอเมริกา และมีอัตราการเจริญเติบโตเป็นอันดับที่ 6 

ภาพยนต์ถ่ายทำที่ (35°23′49″N 109°01′09″W) ผมก็ค้นหาตำแหน่งได้...

นี่คือภาพในหนังเมื่อ ๖๙ ปีที่แล้ว...

รถยนต์สมัยนั้นก็เป็นเช่นนี้...

และนี่คือภาพถ่ายดาวเทียมที่ได้จาก google maps

ทำให้ผมรู้ว่าถ้าเพื่อนจำรัสของผมจะไปดูสถานที่นั้น (2) ด้วยตนเอง ก็ต้องเดินทางจากนิวยอร์ค (1) ไปเกือบ ๒ พันไมล์...

อย่าดูแค่การแสดง ให้สังเกตการตกแต่งร้านในยุคนั้นด้วย...

Kirk Douglas  แนะนำว่า การหัวเราะมีส่วนเชื่อมโยงกับการมีอายุยืนยาว เพราะเมื่อเราหัวเราะร่างกายก็ผ่อนคลายทั้งระบบ และจิตก็คิดบวกด้วย... 

ดู Ace in the Hole แล้ว แม้ผมจะไม่ได้หัวเราะ แต่ก็ได้ความรู้ใหม่ ๆ ทั้งด้านภาษา ภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์ สถาปัตยกรรม ฯลฯ  นอกเหนือจากความบันเทิง! 

ข่าวเรื่องกราดยิงกลางเมืองโคราชทำให้ไม่สบายใจ ผมรู้ว่าสึกว่าการ countdown เริ่มจะเร็วขึ้นแล้ว!

กลิ่นกำมะถัน

๑๗.๒๒ น.  ผมซ้อนมอเตอร์ไซค์เพื่อนที่อยู่ป่าซาง เที่ยวชมบ้านชมเมืองในหมู่บ้านฉางข้าวน้อย ตำบลป่าซาง แล้วทะลุออกมายังบ้านสะปุ๋ง...

ก่อนถึงวัดสะปุ๋งหลวง ผมเห็นพระอาทิตย์ตกดินมีลักษณะแปลกตา รีบบอกให้เพื่อนหยุดรถ แล้วซูมเก็บภาพดวงอาทิตย์สีเลือดเอาไว้...

ติดตามข่าวภัยพิบัติในเว็บต่างประเทศ ผมค่อนข้างเชื่อว่ามันจะต้องเกิดขึ้นในช่วงที่มีชีวิตอยู่ทันได้เห็น การนับถอยหลังของผมเริ่มมาตั้งแต่ปีที่แล้ว ทุกวันนี้ก็ยังคงนับอยู่ ไม่รู้เหมือนกันว่าจะต้องเฝ้าระวังไปอีกนานแค่ไหน?  โจรผู้ร้ายชุกชุม...ใจคอเหี้ยมโหด ฆ่าได้อย่างเลือดเย็นอย่างเช่นโจรปล้นทอง แล้วชาวบ้านธรรมดาอย่างเรา ๆ จะเอาอะไรมาป้องกันตัว?  ยิ่งมีมากก็ยิ่งห่วง ยิ่งหวงก็ยิ่งทุกข์...

ผมบอกเพื่อนที่อยู่ป่าซางว่าอยากจะปิดฉากชีวิตตัวเองในปล่องภูเขาไฟที่นิวซีแลนด์ เพื่อนหัวเราะแล้วบอกว่าผมบ้า 

ภูเขาไฟที่เกาะ ไวท์ไอส์แลนด์ ในอ่าวเพลนตีของนิวซีแลนด์ - ภาพโดย RON NEIL (ขอขอบคุณ)

ความตายไม่น่ากลัว แต่การเจ็บป่วยช่วยเหลือตัวเองไม่ได้แล้วไม่ตายซักกะทีกลับเป็นสิ่งที่น่ากลัวสำหรับผม  นิวซีแลนด์คือเป้าหมายในการเดินทางครั้งสุดท้ายของผม หากยังกลับมาบ้านเกิดเมืองนอนได้ในสภาพครบ ๓๒ ผมก็จะกลับมาเป็นอาจารย์ใหญ่ตามที่ตั้งใจไว้...

แต่ถ้าร่างกายทรุดโทรม ใกล้พิการ เหลือเซลล์สมองไม่ถึง ๘๔,๐๐๐ เซลล์... ผมคงจะต้องปิดฉากตัวเองอยู่ในกลิ่นกำมะถัน!